ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

Το μήλο στον αθλητισμό δεν πέφτει πάντοτε κάτω από τη μηλιά. Ωστόσο δεν σπανίζουν όμως οι περιπτώσεις που ο μικρός καρπός ριζώνει βαθιά και ξεπερνά σε μέγεθος, ομορφιά και ευκαρπία το δέντρο που τον γέννησε.

Τρανταχτό παράδειγμα η περίπτωση Αρμάντ Ντουπλάντις, του Αμερικανοσουηδού παιδιού θαύματος του άλματος επί κοντώ και μεγάλο αντίπαλο του δικού μας wonder boy Εμμανουήλ Καραλή, ο οποίος – τι σύμπτωση! – έχει επίσης γονίδια από δύο ξεχωριστές χώρες διαφορετικών ηπείρων.

Η ιστορία του Καραλή είναι λίγο-πολύ γνωστή στο ελληνικό κοινό, αξίζει όμως να μάθουμε μερικά στοιχεία για τον 18χρονο κάτοχο του παγκοσμίου ρεκόρ εφήβων στον κλειστό στίβο.

Κατά αρχάς οφείλουμε να εξηγήσουμε την κλισεδιάρικη ιστορία περί μήλου και μηλιάς. Ο πατέρας Γκρεγκ, λοιπόν, 57 ετών σήμερα, ήταν ένας εξαιρετικός Αμερικανός επικοντιστής στη δεκαετία της ραγδαίας εξέλιξης του επί κοντώ, τα 80s, με ατομικό ρεκόρ 5.80, ωστόσο δεν εκπροσώπησε ποτέ τις ΗΠΑ σε μεγάλη διοργάνωση.  Η εκ Σουηδίας ορμώμενη μητέρα Χέλενα, το γένος Χέντλουντ, ήταν μια αξιοπρεπής επταθλήτρια στις μικρές κατηγορίας και μάλιστα αγωνίστηκε με την σκανδιναβική χώρα στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα νεανίδων του 1983 (16η με 5276 βαθμούς), ενώ ήταν και μία από τις πρώτες αθλήτριες που δοκίμασε την τύχη της στο τριπλούν εν έτει 1989 σε ηλικία 24 ετών, χωρίς ιδιαίτερα ενθαρρυντικό αποτέλεσμα (11.91).

Αθλητές, και δη επικοντιστές, έγιναν και τα αρσενικά αδέλφια του Αρμάντ, ο πρεσβύτερος (24 ετών), Αντρέας και ο μεσαίος Αντουάν, ο οποίος αντάλλαξε από το Λύκειο κιόλας της αγάπη του για το στίβο (4.25 ρεκόρ) με το μπέιζμπολ. Ο Αντρέας, όπως και ο Αρμάντ, επέλεξε την πατρίδα της μητέρας του για να αγωνιστεί στις διεθνείς διοργανώσεις. Κατάφερε, μάλιστα, να πάρει τη 10η θέση στο Παγκόσμιο Εφήβων το 2012 στη Βαρκελώνη, ενώ έναν χρόνο νωρίτερα ήταν 9ος στο Ευρωπαϊκό Κ19 στο Ταλίν.

Armand Duplantis
Armand Duplantis

Όλα τα μέλη της «συμμορίας των αδερφών» είχαν από τα πρώτα τους βήματα καθοδηγητή και προπονητή τον πατέρα Γκρεγκ. Ο Αρμάντ έπιασε για πρώτη φορά κοντάρι από fiberglass σε ηλικία 4 ετών, μιμούμενος τον μπαμπά του, πέφτοντας πάνω σε ένα ντιβανάκι στο καθιστικό του σπιτιού τους και στη συνέχεια στον κήπο της αυλής τους, στον ειδικά διαμορφωμένο από τον πάτερ-φαμίλια Γκρεγκ χώρο της κατοικίας τους στο Λαφαγιέτ της Λουιζιάνα, την πολιτεία που θυμίζει περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη την πάλαι ποτέ ισχυρή γαλλική παρουσία στον αμερικανικό νότο – εξ ου και τα γαλλικά ονόματα της οικογένειας.

Ρεκόρ και μετάλλια

Από τα 7 του άρχισε να πετυχαίνει κάθε χρόνο ηλικιακά «παγκόσμια ρεκόρ». Αρχικά 2.33 και στη συνέχεια με ετήσια πρόοδο, 2.89, 3.20, 3.86, 3.91, 3.97 και 4.45 το 2013.

Ο «Μόντο» όπως είναι το παρατσούκλι του, που πηγάζει από την αντίστοιχη ιταλική λέξη που σημαίνει κόσμος, όχι μόνο επιβεβαίωσε τα ρεκόρ του ως πιτσιρίκι, αλλά δημιούργησε αίσθηση παγκοσμίως στην πρώτη του διεθνή παρουσία, στο Παγκόσμιο Παίδων στο Κάλι, κερδίζοντας το χρυσό μετάλλιο με ρεκόρ αγώνων, 5.30, λόγω λιγότερων χαμένων αλμάτων από τον Ουκρανό Βλάντισλαβ Μαλίκιν. Ο Καραλής ήταν τρίτος με 5.20.

Νωρίτερα είχε κερδίσει τον τίτλο του αθλητή στίβου της σεζόν στη Λουιζιάνα, στην πρώτη του μόλις χρονιά στο Λύκειο, μολοταύτα το δέλεαρ της βράβευσης από μεγάλο αμερικανό χορηγό δεν ήταν τόσο ισχυρό ώστε να επιλέξει να αγωνίζεται με την αστερόεσσα και αντ’ αυτής προτίμησε τον Ιούνιο του 2015 την κιτρινομπλέ φανέλα της Σουηδίας.

Armand Duplantis
Armand Duplantis

Το 2016 ξεκίνησε υπέροχα για τον Ντουπλάντις. Στις 6 Φεβρουαρίου περνά τα 5.49 σε σχολικό αγώνα στο Μπάτον Ρουζ, καλύτερη επίδοση στον κόσμο από παίδα σε κλειστό στίβο και ιστορικό ρεκόρ για τη μονάδα μέτρησης που χρησιμοποιούν στις ΗΠΑ, αφού έγινε ο πρώτος που πήδηξε πάνω από τα 18 πόδια. Και κάπου εκεί αρχίζει η μεγάλη κόντρα με τον Καραλή, μετά το πρόγευμα του Κάλι. Ο Ελληνας πρωταθλητής μια εβδομάδα μετά πηδά 5.53 και του αποσπά το ανεπίσημο παγκόσμιο ρεκόρ παίδων.

Το καλοκαίρι οι δύο τους τα βάζουν με τους κατά δύο χρόνια μεγαλύτερους επικοντιστές στο Παγκόσμιο εφήβων στο Μπίντγκοστς. Μια εβδομάδα πριν ο Ντουπλάντις καταρρίπτει στο Νορσέπινγκ το εφηβικό ρεκόρ Σουηδίας με 5.51, ενώ ο Καραλής μπαίνει στον αγώνα με ρεκόρ κόσμου παίδων, 5.55 από το μίτινγκ της Οστράβα τον Μάιο και ως εστεμμένος πρωταθλητής Ευρώπης παίδων στην Τιφλίδα, μόλις τέσσερις μέρες πριν από τον προκριματικό.

Με τον Ντίκιν Βολζ γιο του παλιού διάσημου – λόγω της παράνομης πλέον τεχνικής που εφηύρε να συγκρατεί τον πήχη με το χέρι όντας στον αέρα – επικοντιστή Ντέιβιντ και τον Αυστραλό Κέρτις Μίτσελ να καπαρώνουν τα δύο πρώτα μετάλλια, Ντουπλάντις και Καραλής μονομαχούν, τζογάροντας ασταμάτητα, για το χάλκινο, με τον πρώτο να βγαίνει τελικά νικητής.

Αυτές οι επιτυχίες κάνουν γνωστό τον Ντουπλάντις, αλλά όχι διάσημο. Η απογείωσή του θα έρθει τους πρώτους μήνες του 2017 στον κλειστό στίβο. Το σύντομο ιστορικό:

7 Ιανουαρίου, Μπάτον Ρουζ, Λουιζιάνα – Ανεβάζοντας κατά δέκα πόντους την ατομική του επίδοση, ο Ντουπλάντις κάνει δικό του το απόλυτο (σε ανοιχτό και κλειστό στίβο) σχολικό ρεκόρ με 5.61.

«Το ήξερα ότι ήμουν σε καλή κατάσταση, φαινόταν στην προπόνηση. Ηθελα να ξεμπερδεύω με τα 18 πόδια (5.49) γρήγορα-γρήγορα και να πάω ψηλότερα» είπε μετά τον αγώνα και έφυγε αμέσως για να ξεκουραστεί με αρκετές ώρες ύπνου και μηδαμινή διάθεση για extreme πανηγυρισμούς, όπως θα δικαιούνταν ένας συνηθισμένος νέος της ηλικίας του.

4 Φεβρουαρίου, Μπάτον Ρουζ, Λουιζιάνα – Στο γούρικο για αυτόν μέρος πετυχαίνει νέο παγκόσμιο ρεκόρ εφήβων με 5.72

11 Φεβρουαρίου, Νέα Υόρκη – Στα φημισμένα Millrose Games σε αγώνα επί κοντώ αποκλειστικά για εφήβους ανεβαίνει στα 5.75 – η τέταρτη καλύτερη επίδοση από έφηβο σε ανοιχτό ή κλειστό στίβο.

11 Μαρτίου, Νέα Υόρκη – Με άλμα στα 5.82 στο σχολικό πρωτάθλημα των ΗΠΑ γίνεται ο καλύτερος έφηβος όλων των εποχών ανεξαρτήτου χώρου.

Δεν έχει κλείσει ούτε τα 18 (γεν. 10/11/1999), αλλά ήδη ο Ντουπλάντις έχει πιάσει το όριο για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του Λονδίνου, ενώ λίγες εβδομάδες νωρίτερα θα μονομαχήσει με τον Καραλή για τον τίτλο του πρωταθλητή Ευρώπης Κ20 στο Γκροσέτο της Ιταλίας.

«Εχω στρέψει την προσοχή μου κυρίως στο Λονδίνο. Δεν θέλω απλά να είμαι εκεί, αλλά να περάσω στον τελικό. Για τα μετάλλια θα δούμε στην πορεία», λέει χωρίς ίχνος μετριοπάθειας ο εξαιρετικός τεχνικά και ταχύς με το κοντάρι στους 18 διασκελισμούς της φοράς του, Ντουπλάντις.

Armand Duplantis
Armand Duplantis

Στην αυλή του Γκρεγκ

Για τον Μπομπ Φράλι, πατέρα του Καλιφορνέζου παλιού επικοντιστή και στενού φίλου του πατέρα του, Νταγκ Φράλι, η εξέλιξη του Αρμάντ δεν είναι καθόλου τυχαία. Κι αυτό το λέει ένας άνθρωπος που κουβαλά στην πλάτη του 50 χρόνια προπονητικής εμπειρίας, τα 28 από αυτά στο φημισμένο Φρέζνο Στέιτ. 

«Είναι σημαντικό πλεονέκτημα να έχεις εξοικειωθεί με το κοντάρι σε πολύ νεαρή ηλικία. Οσο πιο μεγάλος ασχοληθείς με το επί κοντώ, τόσο μεγαλύτερος θα είναι ο φόβος σου. Για τον Αρμάντ το άλμα με κοντάρι φαντάζει ως η πιο φυσιολογική κίνηση στον κόσμο.

Τον θυμάμαι 4 ετών να μου δείχνει ένα σκοινί μήκους 30 ποδιών (περίπου 9 μέτρα) που κρεμόταν από ένα δέντρο στην αυλή του σπιτιού του και να μου λέει:

‘Κύριε Φράλι πιστεύετε ότι μπορώ να σκαρφαλώσω μέχρι την κορυφή;’

‘Όχι’ του απάντησα, για να επανέλθει με περισσό θράσος,

«Βλέπετε αυτά τα φύλλα εκεί ψηλά; Αν σκαρφαλώσω μέχρι πάνω και κόψω ένα, τότε θα πρέπει να το φάτε!’.

Αμέσως αρπάζει το σκοινί και αρχίζει να ανεβαίνει. Στα μισά σταματάει δείχνοντας κουρασμένος ή τουλάχιστον έτσι νομίζω.

‘Ελα Μόντο μην σταματάς’ του γνέφω.

‘Πλάκα κάνω’ απαντά και με μιας αρπάζει το σκοινί, τραβά δυνατά και φτάνει στην κορυφή. Θυμάμαι ότι έφαγα τέσσερα φύλλα εκείνη τη μέρα…», λέει χαμογελώντας ο Μπομπ Φράλι συμπληρώνοντας ότι εκείνη τη στιγμή κατάλαβε ότι μπροστά του δεν είχε ένα συνηθισμένο τετράχρονο αγόρι.

Τα κρεμάμενα σχοινιά ήταν απλή αρχή στο προπονητήριο που είχε σκοπό να στήσει στην αυλή του ο πατήρ Γκρεγκ. Πριν από 12 χρόνια τοποθέτησε έναν υπερυψωμένο διάδρομο και στρώμα για να διδάξει το επί κοντώ στα τέσσερα τέκνα του, αλλά και σε άλλα παιδιά της περιοχής. Το τέταρτο παιδί της οικογένειας Ντουπλάντις είναι η Γιοχάνα, γεννημένη το 2002 που ήδη ακολουθεί τα βήματα του αδερφού της έχοντας πετύχει την καλύτερη επίδοση στον κόσμο για 7χρονα με 1.62 και για  8χρονα με 1.98.

Διόλου τυχαίο λοιπόν που το μήλο έπεσε κάτω από τη μηλιά σε μια αυλή χωρίς λαγότρυπες που οδηγούν σε έναν μαγικό, παραμυθένιο κόσμο στη χώρα των θαυμάτων, αλλά διαμορφωμένη έτσι ώστε να φτάνουν τα παιδιά ψηλά στον ουρανό, στον  δρόμο των επιτυχιών και της δόξας.

Το YouTube, ο Λαβιλενί και η αδρεναλίνη

Αν και του χάρισε απλόχερα όλα τα εφόδια για την αθλητική του πρόοδο, ο Γκρεγκ Ντουπλάντις δεν θεωρεί εαυτόν αποκλειστικά υπεύθυνο για την εξέλιξη του Αρμάντ:

«Αρπάζει γρήγορα και εφαρμόζει οποιαδήποτε συμβουλή. Μελετά πολύ και βλέπει βίντεο παλιών και σύγχρονων αθλητών. Τον αφήνω να επιλέξει αυτός τι θα κάνει και απλά του δίνω συμβουλές. Ο Αρμάντ περιμένει από εμένα την αποδοχή ή την άρνηση σε ό,τι σκέφτεται ή επιχειρεί και στη συνέχεια προσαρμόζει τις κινήσεις του».

«Βλέπω πολλά βίντεο στο YouTube με διαφορετικά στυλ αλμάτων. Δεν μπορώ να πω ότι υπάρχει η απόλυτη τεχνική. Ουσιαστικά ο καθένας χτίζει το δικό του στυλ. Το δικό μου μοιάζει πιο πολύ με του Πιέρ Κινόν», λέει ο Αρμάντ, που φυσικά ως παιδί του 21ου αιώνα θαυμάζει περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον επικοντιστή τον Ρενό Λαβιλενί.

«Είναι τόσο καλός, σε όλα του. Θα ήθελα τα άλματά μου να μοιάζουν με τα δικά του μια μέρα. Πρέπει να δουλέψω πολύ τη φάση της τοποθέτησης του κονταριού στη βαλβίδα, αλλά όσο το σώμα μου αναπτύσσεται είναι δύσκολο να είμαι σταθερός» παραδέχεται ο Ντουπλάντις, ο οποίος βάζει κοντάρι 3-4 φορές την εβδομάδα.

Οσο για το αν ο απίστευτος πιτσιρικάς αντέξει στην πίεση και τον συνεχόμενο ανταγωνισμό (μην λησμονούμε ότι πλην του Καραλή, στον κλειστό ξεχώρισε και ο 19χρονος Αμερικανός Κρις Νίλσεν, με 5.70 ρεκόρ εφήβων για τις ΗΠΑ), ο ίδιος έδωσε την καλύτερη απάντηση για άλλη μια φορά χωρίς ίχνος μετριοφροσύνης:

«Κάποτε στο Κλόβις της Καλιφόρνια με 2000 ανθρώπους στο στάδιο μου απέμενε μόνο μία προσπάθεια για να κάνω παγκόσμιο ρεκόρ για 10χρονα. Και τα κατάφερα! Είμαι πάντα καλός στις τελευταίες προσπάθειες, ξέρω να ελέγχω την αδρεναλίνη μου!».