Του Τόλη Λελεκίδη / Φωτογραφία Νίκος Καρανικόλας

Μια γνώριμη φιγούρα βρίσκεται σχεδόν καθημερινά, μπορεί δύο με τρεις φορές την ημέρα, στο ΟΑΚΑ. Αν, μάλιστα, παρατηρήσει κανείς, θα δει και την προπονήτριά της Δέσποινα Πάκου να βρίσκεται στον ίδιο χώρο. Όχι, η Ρούλα Στρατάκη δεν έχει επιστρέψει και δεν κάνει διπλές προπονήσεις. Γύρισε στο «σπίτι» της, όπως το νιώθει και η ίδια, αλλά με έναν άλλο ρόλο. Αυτό της συντονίστριας του ΟΑΚΑ για λογαριασμό του ΣΕΓΑΣ.

Ρούλα Στρατάκη / φωτο Νίκος Καρανικόλας

Κάτι που έλειπε, να υπάρχει δηλαδή ένας άνθρωπος που να μεταφέρει τα προβλήματα αθλητών και προπονητών στην ομοσπονδία και να προσπαθούν να τα λύσουν. Η παλιά πρωταθλήτρια των συνθέτων αγωνισμάτων έχει παρουσιάσει ήδη έργο στους τρεις μήνες που βρίσκεται στη θέση. Το αποδεικνύουν οι αλλαγές που έχουν γίνει. Άλλωστε η Ρούλα Στρατάκη έχει σπουδάσει Sports Management και συγκεκριμένα φοίτησε στο πανεπιστήμιο Σπάρτης, στο τμήμα Οργάνωσης και Διοίκησης Αθλητικών Οργανισμών και Εγκαταστάσεων.

«Το σχέδιό μου είναι να κάνω στους αθλητές ευκολότερη τη ζωή, ώστε να προπονούνται απρόσκοπτα»

Η θέση της συντονίστριας μπορεί να είναι καινούργια, όχι όμως και η δουλειά της στον ΣΕΓΑΣ. Η κάτοχος των πανελληνίων ρεκόρ σε κλειστό και ανοιχτό έχει ήδη κλείσει επτά χρόνια που βρίσκεται στην ομοσπονδία, αλλά από τον περασμένο Σεπτέμβριο βρίσκεται εκτός των γραφείων επί της Λ. Συγγρού 137, αφού τις περισσότερες ώρες τις περνάει στο ΟΑΚΑ.

Ρούλα Στρατάκη / φωτο Νίκος Καρανικόλας

Μετά το «κύκνειο» άσμα της τον Αύγουστο του 2010 στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα στη Βαρκελώνη, η μετάβαση ήρθε με την πρόταση από τον ΣΕΓΑΣ να εργαστεί, την οποία θεώρησε τιμητική και την αποδέχθηκε.

«Πλαισίωσα το γραφείο των εθνικών ομάδων, ένα διάστημα απουσίαζα λόγω εγκυμοσύνης, επέστρεψα αναλαμβάνοντας τον τομέα υποστήριξης των εθνικών ομάδων και τον τελευταίο χρόνο, δηλαδή, μέχρι τον Αύγουστο του 2017, έκανα το feedback του εθνικού προπονητή. Από τον Σεπτέμβριο είμαι υπεύθυνη στο ΟΑΚΑ, σύνδεσμος αθλητών και προπονητών με την ομοσπονδία. Είναι κάτι που συμβαίνει για πρώτη φορά. Μέχρι τώρα είναι θετικό και πιστεύω πως έχουν βελτιωθεί αρκετά πράγματα. Συντονίζω ουσιαστικά το κλειστό προπονητήριο, το Κ2 και τους ξενώνες».

Τι έχει γίνει όμως σε αυτό το τρίπτυχο. Η ίδια μας κάνει μια πρώτη αποτίμηση.

ΞΕΝΩΝΕΣ: «Ήταν ένα προσωπικό στοίχημα για μένα αυτή τη χρονιά. Έπρεπε τα παιδιά να μένουν σε άλλο επίπεδο. Και τι εννοώ, πρώτον τη διατροφή τους. Έψαξα πολύ, κατέληξα και έφτιαξα, σε συνεννόηση με τα παιδιά, ένα διατροφικό πρόγραμμα και έχουμε έρθει σε συμφωνία με ένα εστιατόριο και αυτό τον μήνα τρέχει πιλοτικά. Στόχος είναι να αναλάβει η ομοσπονδία τη σίτιση των αθλητών για έναν χρόνο αρχικά. Αυτή τη στιγμή μένουν 16 παιδιά. Κάθε Σεπτέμβριο στον ΣΕΓΑΣ το Δ.Σ. αποφασίζει ποιοι αθλητές θα διαμένουν στους ξενώνες του ΟΑΚΑ και γνώμονας είναι κυρίως οι αθλητές από την επαρχία ή κάποιος αθλητής που έχει μεγάλη ανάγκη. Υπάρχει προοπτική επέκτασης, αλλά προς στιγμήν η ομοσπονδία έχει κρίνει πως πρέπει να μένουν δεκάξι. Χρειάζονταν ένα άτομα καθημερινά εκεί. Αυτό που, επίσης, ήταν απαραίτητο ήταν οι ξενώνες να είναι καλύτεροι από θέμα υγιεινής και αισθητικής.

Ρούλα Στρατάκη / φωτο Νίκος Καρανικόλας

ΚΛΕΙΣΤΟ: «Υπάρχει πολύ καλή συνεργασία με τη διοίκηση του ΟΑΚΑ, γίνονται πράγματα που μετά δυσκολίας πραγματοποιούνταν τα προηγούμενα χρόνια. Λειτουργεί καλύτερα η εγκατάσταση της θέρμανσης και, μάλιστα, πιστεύουμε ότι το επόμενο διάστημα θα είναι πλήρης. Μπήκε ωράριο. Το πιο βασικό για μένα είναι να γίνεται η προπόνηση σωστά και με ασφάλεια. Η λειτουργία είναι: 9:00-12:00 Εθνικές ομάδες (σχεδιασμός και στήριξη), 14:30-16:30 οι αθλητές των σωματείων (οκτάδες), 16:3019:00 Εθνικές ομάδες 19:00-21:00 αθλητές σωματείων (καθημερινά, εκτός Σαββάτου).

Κ2: Ο εξωτερικός χώρος είναι πολύ δύσκολο να οριοθετηθεί. Αυτή τη στιγμή μπαίνουν όλοι. Αυτό που είναι σημαντικό είναι να υπάρχει ασφάλεια. Από εκεί και πέρα υπάρχουν συζητήσεις γιατί πρέπει να βρεθεί ένας τρόπος, χωρίς όμως να πειραχτεί η εγκατάσταση. Ο κόσμος δεν το καταλαβαίνει, γιατί πιστεύει πως από τη στιγμή που πληρώνει για να μπαίνει, πρέπει να βρίσκεται σε όλους τους χώρους.

Το σχέδιό μου είναι να κάνω στους αθλητές ευκολότερη τη ζωή, ώστε να κάνουν απρόσκοπτα τις προπονήσεις τους. Υπάρχει μια διάθεση απ’ όλους. Λύνονται θέματα. Ό,τι μπήκε στην ατζέντα προχωράει ή έχει γίνει. Ελπίζουμε πως θα υλοποιηθούν οι υποσχέσεις για να αλλάξουν κάποιες λωρίδες στο Κ2 και να φτιαχτεί το χόρτο».

Έχουν περάσει επτά χρόνια που έχει σταματήσει τον πρωταθλητισμό, αλλά δεν θα μπορούσαμε να μην τη ρωτήσουμε και για το πώς νιώθει. Η απάντησή της μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως παράδειγμα και σε άλλους πρωταθλητές που σκέφτονται ή είναι κοντά να κρεμάσουν τα σπάικ τους.

«Μου άφησε πολύ όμορφη γεύση. Ίσως οι δυνατότητές μου ήταν να κάνω μεγαλύτερα πράγματα, αλλά έφθασα σε ένα καλό σημείο. Δεν έχω απωθημένα και η μετάβασή μου ήταν ομαλή, γιατί ήμουν συνειδητοποιημένη πότε θα σταματήσω. Το δουλεύαμε δύο χρόνια με την προπονήτριά μου (Δέσποινα Πάκου). Ξέραμε πότε θα σταματήσω, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2010 στη Βαρκελώνη. Όταν όμως τραυματίστηκα και δεν τελείωσα όπως θα ήθελα, σκέφτηκα να κάνω κλειστό την επόμενη χρονιά, αλλά όμως κατάλαβα πως δεν είχα να αποδείξω τίποτα πια».