Του Δήμου Μπουλούκου / φωτογραφία Άγγελος Ζυμάρας

 

O καθηγητής Σπύρος Kέλλης, με μεγάλη εμπειρία στον χώρο της προπονητικής και πλέον πρόεδρος της Επιτροπής Επιμόρφωσης του ΣΕΓΑΣ, μιλά για τη βοήθεια της επιστήμης στον αθλητισμό, για την υποστήριξη των αθλητών του στίβου, αλλά και για τα νέα παιδιά που ασχολούνται με τον κλασικό αθλητισμό.

Ο Σπύρος Κέλλης ήταν αθλητής του στίβου στον Ηρακλή Θεσσαλονίκης στα 400 εμπόδια. Λόγω σπουδών έφυγε για τη Γερμανία, όπου έκανε μεταπτυχιακό στην προπονητική και επέστρεψε στην Ελλάδα για να συνεχίσει ως προπονητής στον στίβο από το 1978 ως το 1985. Από εκείνη τη χρονιά συνέχισε ως προπονητής φυσικής κατάστασης στο μπάσκετ, στον ΠΑΟΚ, τον Άρη, το Περιστέρι και την Εθνική μπάσκετ, δουλεύοντας στο πλευρό του αείμνηστου Μάκη Δενδρινού και του Παναγιώτη Γιαννάκη.

Από το 2000 ακολούθησε ακαδημαϊκή καριέρα ως πρόεδρος ΤΕΦΑ αλλά και κοσμήτορας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Πλέον με τις γνώσεις του βοηθά τον ΣΕΓΑΣ ως μέλος του Δ.Σ. στους τομείς της υποστήριξης των αθλητών και της επιμόρφωσης των προπονητών.

Ο αθλητισμός χρειάζεται τη βοήθεια της επιστήμης;

Αυτό είναι το αυτονόητο. Όταν θέλεις να μεγιστοποιήσεις την αθλητική απόδοση, είναι κάτι που εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Και οι παράγοντες αυτοί για να βελτιωθούν χρειάζεται μελέτη και εξιδεικευμένη γνώση. Γνώση που δεν μπορεί να σου προσφέρει μόνο ο προπονητής καθώς είναι στοχοποιημένη γνώση για να φτάσεις στο μέγιστο. Να βελτιώσεις την απόδοση είναι τελικά η εύκολη πλευρά, για να τη μεγιστοποιήσεις, όμως, υπάρχουν λεπτομέρειες τις οποίες δεν γνωρίζει ο προπονητής και πρέπει να έχει τη σχετική υποστήριξη. Άρα όχι μόνο είναι αναγκαία, αλλά πρέπει να αυξήσουμε την επιστημονική υποστήριξη του αθλητισμού.

Είστε ικανοποιημένος από τον βαθμό που η επιστήμη στην Ελλάδα βρίσκεται στην υπηρεσία του αθλητισμού;

Δεν νομίζω ότι εξυπηρετεί τον αθλητισμό στον βαθμό που πρέπει. Η μόνη Ομοσπονδία που έχει ένα σχετικό πρόγραμμα είναι ο ΣΕΓΑΣ. Οι άλλες Ομοσπονδίες, εγκλωβισμένες στα οικονομικά προβλήματα, δεν αξιοποιούν την επιστημονική γνώση, γεγονός δυσάρεστο για την εξέλιξη του αθλητισμού μας.

Με ποιον τρόπο αξιοποιείτε στον ΣΕΓΑΣ την επιστημονική γνώση;

Όλα ξεκινούν από τους ιατρικούς ελέγχους. Το 2015-16 μόνο πέντε αθλητές πέρασαν οργανωμένα από ιατρικό προληπτικό έλεγχο από τον ΣΕΓΑΣ. Μπορεί μεμονωμένα να έκαναν κάτι, αλλά εγώ αναφέρομαι μέσω της Ομοσπονδίας. Την περσινή χρονιά ο αριθμός αυτός αυξήθηκε σε 16 και φέτος μέχρι τώρα έχουν περάσει 112. Η άνοδος αυτή είναι πολύ σημαντική. Ένα δεύτερο στοιχείο σχετικά με την επιστημονική υποστήριξη των αθλητών, είναι ότι στη συνέχεια περνούν από αιματολογικές, καρδιολογικές, ακτινολογικές και ιατρικές εξετάσεις. Τα αποτελέσματα των αιματολογικών εξετάσεων πάνε στους διατροφολόγους της Ομοσπονδίας, οι οποίοι στη συνέχεια έρχονται σε επαφή με τους αθλητές και τους προπονητές τους και κάνουν ατομικά διαιτολόγια για κάθε περίπτωση ξεχωριστά. Κι αν τυχόν ανιχνευθεί κάποιο ιατρικό πρόβλημα, υπάρχει ειδικός παθολόγος που κάνει περαιτέρω εξετάσεις. Όλα αυτά είναι καινούργια στοιχεία που θα εφαρμόζονται σε ένα φάσμα 150 επίλεκτων αθλητών και θέλουμε να το συνεχίσουμε. Τέλος, υπάρχουν και οι εργομετρικές εξετάσεις που κάνουν οι αθλητές, με τον ΣΕΓΑΣ να συνεργάζεται με ένα κέντρο στη Θεσσαλονίκη.

Είστε και πρόεδρος της Επιτροπής Επιμόρφωσης του ΣΕΓΑΣ. Πείτε μας τι κάνετε στον τομέα αυτό;

Υπάρχουν δύο κατευθύνσεις πάνω στις οποίες κινούμαστε. Η πρώτη αφορά τους προπονητές που γυμνάζουν τους αθλητές που βρίσκονται στον σχεδιασμό της Ομοσπονδίας και επιμορφώνονται, κατά κύριο λόγο, μέσα από τα προπονητικά καμπ που κάνουμε, με συζητήσεις και ανταλλαγή απόψεων σε τεχνικά θέματα και άλλα. Για τη μεγάλη μάζα των υπόλοιπων προπονητών που δουλεύουν στις μικρές ηλικίες, στην ανάπτυξη και στην περιφέρεια, κάνουμε διαδικτυακά σεμινάρια. Κάναμε τρία πέρυσι, με μέσο όρο παρακολούθησης 150 άτομα, και φέτος έχουμε κάνει έξι, με στόχο να φτάσουμε στα 12! Ο μέσος όρος παρακολούθησης είναι 250 με 300 άτομα, αριθμοί πραγματικά εντυπωσιακοί που δεν έχουν προηγούμενο στη χώρα μας. Αυτό που ακούμε από τους προπονητές είναι η ικανοποίησή τους για τα σεμινάρια και ελπίζουμε να αυξηθεί ο αριθμός των συμμετεχόντων, καθώς μπορούμε να καλύψουμε ακόμα και 1.000 άτομα.

Στον ΣΕΓΑΣ θα εφαρμόσετε και τον ενιαίο προπονητικό σχεδιασμό. Πείτε μας λίγα λόγια γι’ αυτό;

Θα προχωρήσουμε σε αναδιάρθρωση και αναθεώρηση του αγωνιστικού συστήματος στις μικρές ηλικίες και παράλληλα θα κάνουμε τον ενιαίο προπονητικό σχεδιασμό, δηλαδή ενιαία προγράμματα προπόνησης. Αυτό σημαίνει στην πράξη ότι θα ξεκινήσει μία ομάδα εργασίας να συγγράψει από τον Ιανουάριο τη μεθοδολογία προπόνησης, για παιδιά από 5 ως 12 ετών. Μετά τη συγγραφή, θα ξεκινήσει ένας κύκλος σεμιναρίων στην περιφέρεια ώστε οι προπονητές να έχουν τη δυνατότητα σε όλη την Ελλάδα να επιμορφωθούν με τον ίδιο τρόπο. Το σκεπτικό μου είναι να δημιουργήσουμε ένα υλικό που θα διδάσκετε σε όλη την Ελλάδα και θα αποτελέσει σημαντικό εργαλείο για τους προπονητές.

Η τεχνολογία στην υπηρεσία του αθλητισμού δηλαδή…

Μέσα στον Ιανουάριο θα ανεβάσουμε βίντεο για την εκμάθηση των μεθόδων στα άλματα και στις ρίψεις. Θα μπαίνει ο προπονητής σε συγκεκριμένη διαδικτυακή πλατφόρμα και θα μπορεί μετά να τα διδάξει στους αθλητές του. Πιστεύω ότι εάν καταφέρουμε τελικά και τα υλοποιήσουμε όλα αυτά, δεν θα έχουμε να ζηλέψουμε πολλά πράγματα από το εξωτερικό. Αυτό που χρειάζεται από εμάς είναι να ρίξουμε βάρος στις μικρές ηλικίες, γιατί οι ακαδημίες στον χώρο του στίβου έχουν γιγαντωθεί και πολλές φορές οι προπονητές που ασχολούνται με αυτά τα παιδιά δεν έχουν ειδίκευση στις μικρές ηλικίες. Και το κενό αυτό πρέπει να το καλύψει η Ομοσπονδία.

Από ποια ηλικία ένα παιδί μπορεί να ξεκινήσει την ενασχόληση με τον στίβο;

Ο στίβος είναι το κατεξοχήν άθλημα που μπορούν να κάνουν τα παιδιά από μικρή ηλικία, από 5 χρόνων και μετά. Ο στίβος έχει τις τρεις φυσικές κινήσεις που κάνει ο άνθρωπος, δηλαδή τη ρίψη, το άλμα και το τρέξιμο. Το Kids’ athletics έχει εστιάσει σε αυτές τις κινήσεις, με αποτέλεσμα ο στίβος να προσφέρεται για τα μικρά παιδιά. Επίσης τα βοηθά να γυμνάζονται ομοιόμορφα, γιατί αν δείτε για παράδειγμα το ποδόσφαιρο ή το μπάσκετ, υπάρχει εκγύμναση κυρίως τον κάτω ή των άνω άκρων περισσότερο.

Υπάρχει κάτι που σας ανησυχεί στον ελληνικό στίβο;

Γενικά είμαι αισιόδοξος και πρέπει να ενισχύσουμε τη διαχείριση του υπάρχοντος έμψυχου δυναμικού για να έχουμε καλύτερα αποτελέσματα στη συνέχεια. Το ζητούμενο πλέον στην Ελλάδα είναι να κρατηθούν ενεργοί οι αθλητές από την κατηγορία Κ20 και πάνω. Εκεί έχουμε μεγάλες απώλειες και πρέπει να προσέξουμε ώστε οι αθλητές που διακρίνονται στις μικρές κατηγορίες, να μην εγκαταλείπουν μετά τον αθλητισμό. Πολλοί προπονητές επιβαρύνουν τους αθλητές στις ηλικίες Κ14 και Κ16 και προσπαθούμε εμείς, αλλάζοντας το προπονητικό σύστημα, να αναθεωρήσουμε κάποια πράγματα, ώστε να μειώσουμε το φαινόμενο της πρόωρης εξειδίκευσης. Να καταλάβετε, από τα παιδιά που είναι στην πρώτη δεκάδα στην κατηγορία παμπαίδων, στην επόμενη κατηγορία χάνεται το 50% και τελικά στην κατηγορία των ανδρών φτάνει το 10%, δηλαδή ένας στους 10 από τη δεκάδα των κορυφαίων. Κι αυτό πρέπει να το αλλάξουμε…