Η Δήμητρα Γναφάκη είναι από τις ανερχόμενες αθλήτριες στα 400μ. εμπόδια και το απέδειξε τo 2016 όταν έσπασε το πανελλήνιο ρεκόρ νεανίδων τερματίζοντας σε 58.48 στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κ20 που είχε διεξαχθεί στο Μπίντγκος, όπου είχε πάρει τη δέκατη θέση.
Η κρητικοπούλα έχει μάθει να περνάει εμπόδια, όχι μόνο στο αγώνισμά της, αλλά και στη μέχρι τώρα πορεία της εκτός αγωνιστικών χώρων. Οι εμφανίσεις της εκείνη τη σεζόν της έδωσαν το «εισιτήριο» για να ταξιδέψει με υποτροφία στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Πήγε για σπουδές στο πανεπιστήμιο στο Άκρον και χρειάστηκε ένα διάστημα, όπως είναι λογικό, να προσαρμοστεί. Επιστρέφοντας πέρσι από τις διακοπές της για το δεύτερο έτος στις ΗΠΑ, έπρεπε να αντιμετωπίσει μια σειρά από καταστάσεις.
Η ίδια μας τις περιέγραψε με τον καλύτερο τρόπο, με όλες τις λεπτομέρειες. Δεν χρειάστηκε να κάνουμε πολλά, καθώς η ίδια έχει και το «μικρόβιο» της δημοσιογραφίας.

Με συμφοιτητές της από το πανεπιστήμιο Άκρον στο Οχάιο

«Γυρνώντας πολλή χαρούμενη για το νέο ξεκίνημα της χρόνιας τα πράγματα δεν ήρθαν όπως τα περίμενα… Η Ντομινίκα (σ.σ. η Πολωνή Στοκόφσκα, προπονήτριά της στο πρώτο έτος και παλιά πρωταθλήτρια στα 400μ. εμπόδια με ατομικό ρεκόρ 58.89) λόγω του νεογέννητου μωρού της αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την προπονητική για όσο χρειαστεί. Το έμαθα δύο ημέρες μετά την άφιξή μου στην Αμερική. Μου ήρθε πολύ απότομο αυτό, καθώς δεν το περίμενα, όπως δεν το περίμενε και η ίδια, να αναγκαστεί να σταματήσει… Περίμενε τα πράγματα να είναι πιο εύκολα με το μωρό, όμως ο μικρός είναι δύσκολος.

Με την πρώτη προπονήτριά της Ντομινίκα Στοκόφσκα

Ο πρώτος μου μήνας λοιπόν δεν ξεκίνησε καλά, καθώς δεν ήμουν καλά και ψυχολογικά, καθώς μου στοίχισε το ότι έφυγε, αφού είχα βασιστεί πάνω της και γι’ αυτό το λόγο ήρθα και μέχρι εδώ.
Ο αρχιπροπονητής μας άρχισε κατευθείαν την ανίχνευση αντικαταστάτη
Εγώ ωστόσο τραυματίστηκα μέσα στις πρώτες δύο εβδομάδες που άρχισα τον Σεπτέμβριο με κάταγμα κόπωσης στο αριστερό καλάμι.
Ήμουν ενάμιση μήνα σε μπότα και έκανα αποκατάσταση, έκανα πισίνα με ελλειπτικό ποδήλατο και αργότερα ξεκίνησα και θεραπείες κάτω από το νερό.
Ωστόσο αρχές Νοέμβρη υποδεχτήκαμε τον νέο μας προπονητή που μετά από πολύ ψάξιμο επέλεξε ο αρχιπροπονητής μας… Ήμουν πολλή αρνητική στην αρχή καθώς φοβόμουν να δω τι θα είναι αυτό το καινούργιο.
Ο λόγος για τον έμπειρο Carjay Lyles που ήρθε να διευθύνει έπειτα από 4 χρόνια στο Μιζούρι, αλλά και στο πανεπιστήμιό του Σαν Ντιέγκο πιο πριν, καθώς επίσης ήταν και προπονητής και αθλητής δύο χρόνια στο προπονητικό κέντρο των ΗΠΑ.
Γνώστης ταχυτήτων εμποδίων, αλλά και αλμάτων, αφού σαν αθλητής ήταν και All American στο τριπλούν.
Έχει βγάλει πολλούς αθλητές Αll American, καθώς και αθλητές που έχουν συμμετάσχει σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα.
Ανεξάρτητα από αυτά από την πρώτη στιγμή που συστηθήκαμε μου έβγαλε κάτι πολύ θετικό, καθώς και από τον τρόπο που μιλάει και καθοδηγεί, καταλαβαίνει κανείς πόσο γνώστης και έμπειρος είναι.

Σε αγώνες στα Χανιά

Περίπου στα μέσα του Νοέμβρη ξανά ξεκίνησα κι εγώ σιγά σιγά και θα δούμε πως θα πάει και ευελπιστώ στα καλύτερα. Θέλει υπομονή η περιοστίτιδα στα καλάμια και προσοχή. Αποφασίσαμε ότι μάλλον θα βγω ρέντσερτ για τον κλειστό, καθώς δεν έχω χρόνο κι ούτε θέλουμε να ρισκάρουμε τα πόδια μου.
Δείχνει πολύ ενδιαφέρον, κάτι που θεωρώ πολύ σημαντικό, με πιστεύει και έχει όρεξη να δουλέψει μαζί μου πολύ! Από τα αρνητικά κομμάτια λοιπόν, κρατάω μόνο θετικές σκέψεις, όρεξη και όνειρα. Στόχος μου για φέτος πρώτα απ’ όλα να είμαι υγιής και έπειτα ένα ατομικό ρεκόρ και το «εισιτήριο» για τον τελικό του NCAA αυτή τη φορά…».

Με την ομάδα σκυταλοδρομίας 4×400μ. του Κύδωνα Χανίων στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα ε-ν στις Σέρρες το 2014